Άρθρα
Super Tuned Υamaha R1, Stelios Project
- Λεπτομέρειες
- Κατηγορία: Fine Tuning
|
|
|
Κείμενο - Φωτογραφίες:: Καλαντζόπουλος Κώστας |
| Ατμοσφαιρικό αλλά φαρμακερό |
| Στημένο για κόντρες στα φανάρια το R1 του Στέλιου είναι έτοιμο να καταπιεί όποιν νομίζει ότι μπορεί να επιταχύνει ταχύτερα |
Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου, και του Στέλιου δεν διαψεύδει τη ρήση... Το R1 του δεν είναι ιδιαίτερα προκλητικό. Άλλωστε η μεγάλη δουλειά έχει γίνει κάτω από το φέριγκ. Εξωτερικά, μόνο τα φρένα είναι εκείνα που ίσως προκαλέσουν κάποιες υποψίες αλλά κτά τα άλλα θα δεις ένα νορμάλ R1 να κάθεται  δίπλα σου στο φανάρι. Στην περίπτωση που την δεις φιλικά έχει καλώς, τη γλύτωσες τη ρόμπα. Στην άλλη περίπτωση που αρχίσεις το κάρφωμα και τις μαγκιές με ξερογκαζιές, το πράγμα δυστηχώς θα σε αφήσει με τη γλύκα στο στόμα... Μια σειρά από ενδιαφέρουσες πατέντες έχουν κάνει το R1 του Στέλιου Παπαδογιάννη ξεχωριστό σε τομείς που πολλοί δεν δίνουν σημασία. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που χώνουν φράγκα για κερδίσουν 5, 10 ή και παραπάνω άλογα χωρίς να εξετάσουν το πως αυτά τα άλογα βγαίνουν στο δρόμο. Αντίθετα ο Στέλιος ξεκίνησε από τα βασικά, με ένα αμορτισέρ Ohlins που αναβάθμισε σημαντικά τον τρόπο που η μοτοσικλέτα "κάθεται" στο δρόμο (ενώ επίσης έδωσε σημαντικό εύρος ρυθμίσεων), έστειλε το ψαλίδι του R1 στον Harris ο οποίος φρόντισε να το "ράψει" (να προσθέσει ενισχύσεις στα πλαϊνά τμήματα ώστε να αυξηθεί η ακαμψία του σε επίπεδα που θα άντεχαν ακόμα και διπλάσια ισχύ). ενώ για το μπροστινό μέρος επέλεξε ένα αμορτισέρ τιμονιού της Ohlins (λογική επιλογή καθώς το R1 του 2000 ήταν αρκετά "χαρούμενο").Ο στόχος που επετεύχθει με τα παραπάνω, ήταν η μοτοσικλέτα να συμπεριφέρεται σωστά υπό πίεση, όμως αυτό, φυσικά, δεν της έδινε κάποιο πλεονέκτημα σε σχέση με τη συμπεριφορά της στις κόντρες. Η επέμβαση στον κινητήρα ήταν επιβεβλημένη... Η εξάτμιση πήρε πρώτη την άγουσα για τον σκουπιδοτενεκέ, και στη θέση της μπήκε ένα χταπόδι τηςε Akrapovic από τιτάνιο. Έχοντας δοκιμάσει αρκετές διτάξεις εξάτμισης στα R1 αυτής της γενιάς, ο βελτιωτής Νίκος ΜΑυρομμάτης, δεν επέλεξε το τελικό της Akrapovic, αλλά ένα χειροποίητο της Harris από τιτάνιο. Βέβαια, με μια μόνον εξάτμιση, το R1 δεν θα έπαιρνε πολλά άλογα και έτσι άρχισαν οι σκέψεις για περαιτέρω επμβάσεις. Ο Στέλιος δεν γούσταρε να μπεί χέρι μέσα στο μοτέρ και αυτό περιόρισε σημαντικάτις δυνατές επιλογές του βελτιωτή. Για turbo ούτε κουβέντα... Μια τετράδα αγωνιστικά μηχανικά καρμπυρατέρ της Mikuni που βρέθηκε σε κάποιο ράφι, έδωσε μια καλή λύση στην τροφοδοσία. Το μοντέλο TMR-MUN είναι ένα σύστημα τροφοδοσίας που εξέλιξε η Mikuni σε συνεργασία με την Yoshimura και διαφέρει σημαντικά από αυτό που κοινώς εννοούμε με τον όρο καρμπιρατέρ. Αντί της συνηθισμένης οπής που αποκαλύπτει η βελόνα που κινείτε από το slide, στα συνηθισμένα καρπιρατέρ, στην περίπτωση του TMR-MJN το slide καθώς κινείται αποκαλύπτει μια διάτρητη βελόνα που ουσιαστικά ψεκάζει το καύσιμο. Πρόκειται δηλαδή για μια μορφή μηχανικού ψεκασμού. Η τετράδα αυτή έχει σχεδιαστεί για κάποιο αγωνιστικό R1 στη Γαλλία και σύμφωνα με τον μύθο που περιβάλλει τα συγκεκριμένα κομμάτια, ελάχιστα αντίγραφά τους (δύο ή τρία) υπάρχουν στον κόσμο, όμως αυτό ελάχιστα πτόησε τους εμπλεκόμενους (R1, Στέλιο, Νίκο). Αρκετές ώρες στο δυναμόμετρο έδωσαν το σωστό αποτέλεσμα που είναι 158,7Ps στον πίσω τροχό. Κάτι παραπάνω δηλαδή από το πανίσχυρο R1 '04. Καθόλου άσχημα! |
 |
|
["Αρκετές ώρες στο δυναμόμετρο έδωσαν το σωστό αποτέλεσμα: 158,7Ps"] |
 |
|
["Ο στόχος που επετεύχθει ήταν σωστή συμπεριφορά υπό πίεση"] |
τεύχος Νο 04, ΙΟΥΝΙΟΣ 2004