Παρουσίαση ΥΑΜΑΗΑ R1 POWER HOUSE

logo mototriti  ΜΑΙΟΣ 2004

Με άρωμα από Dragster
Υπάρουν ορισμένοι που ονειρεύονται το R1 τους με πάνω από 200 άλογαστον τροχό, με βάρος κάτω από 150 κιλά και γενικά επιδόσεις εφάμιλλες των αγωνιστικών. Υπάρχουν πάλι και κάποιο άλλοι οι οποίοι το ονειρεύονται κάπως αλλιώς...
moto triti img1Πόσοι από εμάς θα θέλαμε να είχαμε τις γνώσεις να εξελίξουμε έναν κινητήρα στο έπακρο και να εκμεταλλευτούμε τις δυνατότητές του για την δική μας και μόνο ευχαρίστηση; Πόσοι από εμάς κατάφεραν τελικά να το κάνουν; Πολύ λίγοι θα λέγαμε. Οι περισσότεροι από εμάς παρακαλάνε τον θεό να βρούνε έναν άνθρωπο ο οποίος θα μπορεί και θα έχει την γνώση να κάνει την δουλειά για λογαριασμό μας, χωρίς να φοβόμαστε ότι στην πρώτη αλλαγή ταχύτητας θα «μας μείνει η μηχανή στο χέρι». Οι πιο ευτυχισμένοι τελικά, πρέπει να είναι εκείνοι οι οποίοι μπορούν και καταφέρνουν να κόψουν και να ράψουν την μοτοσικλέτα τους στα δικά τους μέτρα.

 

Ένας από αυτούς είναι και ο Νίκος Μαυρομμάτης ο οποίος διαθέτει το μεράκι, την θέληση αλλά και την τεχνογνωσία να εξελίξει έναν κινητήρα στο έπακρο αλλά πάντα μέσα στα πλαίσια του αξιόπιστου. Ο Νίκος είναι ένας από τους ανθρώπους οι οποίοι θεωρούν την δύναμη και το στήσιμο του R 1 «λίγα», και προσπαθούν να εφαρμόσουν επάνω του τις δικές τους ιδέες. Το αν το καταφέρνουν ή όχι θα το αποφασίσετε εσείς. Το project ήταν απλό. Μπορεί το τέλειο Yamaha R 1 να γίνει τελειότερο; Κάθε άλλος προφανώς θα απαντούσε «ίσως», αλλά ο Νίκος απάντησε ναι χωρίς δεύτερη σκέψη. Ξεκίνησε με το λύσιμο της κυλινδροκεφαλής για να της προσφέρει μια βελτίωση την οποία γνωρίζει πολύ καλά, το fine tuning . Η συγκεκριμένη διαδικασία προσφέρει στον κινητήρα τεχνικά χαρακτηριστικά τα οποία έχουν χαθεί κατά την διαδικασία παραγωγής του. Έχει σαν αποτέλεσμα την μεγαλύτερη ιπποδύναμη σε όλο το φάσμα των στροφών, χωρίς να χάνει πόντους στην άριστη λειτουργία και την αξιοπιστία του. Το σημαντικότερο όμως πλεονέκτημα είναι πως μετά το fine tuning , η εγγύηση της αντιπροσωπίας συνεχίζει να ισχύει κανονικά. Αυτό από μόνο του θα πείσει πολλούς από εμάς να προβούν στην συγκεκριμένη βελτίωση χωρίς άγχος.
aroma dragster 01

Τελικό τιτανίου από την Harris και λαιμοί από την Acrapovic. Σε συνθήκες λειτουργίας ακι λόγω υψηλής θερμοκρασίας, το μισό τελικό αλλάζει χρώμα.

 Ποδωστήρια και βάσεις από την Harriw. Ελαφριά και πανέμορφα αλλά επίσης πανάκριβα. Μόνο για τους αποφασισμένους.

Το quickshifter είναι τοποθετημένο κάτω από την μανέτα του συμπλέκτη και έχει δυο μπουτόν: ένα για να ανεβάζεις ταχύτητες και ένα για να κατεβάζεις. 

Η συνέχεια περιλάμβανε πέταγμα της εργοστασιακής εξάτμισης και αντικατάσταση με aftermarket. Για τους περισσότερους, Ο Acrapovic και ο Yoshimura σε αυτή την κατηγορία αποτελούν τις μοναδικές δυο επιλογές, όχι όμως για τον Νίκο ο οποίος προτίμησε να αντικαταστήσει μόνο τους λαιμούς με Acrapovic και να βάλει ένα ελεύθερο τελικό τιτανίου από την Harris από την οποία προμηθεύτηκε επίσης και την βάση του. Μιας που μιλάμε για την Harris ας παραμείνουμε σε αυτήν αναφέροντας ότι τα μαρσπιέ και οι βάσεις τους επιλέχθηκαν από τον κατάλογό της και είναι απλώς πανέμορφα. Από την Harris επίσης πήρε ο Νίκος και το ψαλίδι, του οποίου οι κολλήσεις έχουν γίνει μέσα σε μπάνιο νερού. Να σταθούμε λίγο εδώ και να εξηγήσουμε κάτι για το συγκεκριμένο τρόπο κόλλησης, ο οποίος παρεμπιπτόντως είναι παντελώς άγνωστος σαν διαδικασία στην Ελλάδα. Όταν δυο κομμάτια μετάλλου κολλήσουν μεταξύ τους έχουν την τάση να λυγίζουν έστω και ελάχιστα.Η λέξηόμως ελάχιστα φαίνεται πως δεν έχει καμία θέση στο λεξιλόγιο της Harris η οποία έχει επιλέξει αυτό τον τρόπο κόλλησης για τα ψαλίδια της. Αν η κόλληση γίνει μέσα σε νερό, τότε επιτυγχάνεται η απόταξη δυνάμεων η οποία επιφέρει την μεγιστοποίηση του αποτελέσματος της κόλλησης. Ψιλά γράμματα για μερικούς, σημαντικές λεπτομέρειες για άλλους. Επίσης από την Harris προέρχεται και η βάση του σταμπιλιζατέρ τιμονιού, το οποίο όμως επιλέχθηκε από την Ohlins . Στην σειρά της Ohlins ανήκει επίσης η πίσω πλήρως ρυθμιζόμενη ανάρτηση καθώς και τα ελατήρια της μπροστινής. Οι αλλαγές επηρέασαν τελικά και τα φρένα, όπου επιλέχθηκε ένα full racing kit από την χρυσή σειρά της Brembo και έχει σαν σημείο αναφοράς του τον oversize δίσκο των 328 χιλιοστών.
aroma dragster 02

Η προφόρτιση της πίσω ανάρτησης από την Ohlins. Η θέση της είναι έξυπνη και αποτελεί άλλη μία από τις πατέντες του Νίκου.

Αν λέγαμε ότι τα φρένα του εργοστασιακού R1 είναι άψογα, τότε τιμένει να πούμε για αυτά. Χρυσή σειρά της Brembo και oversize δίσκος 328 χιλιοστών.

Το... control panel. Όλες οι πληροφορίες μπροστά στα μάτια του οδηγού. Διακρίνεται το shift minder αριστερά και το shifter δεξιά. Επάνω από το στροφόμετρο βλέπουμε το shift light.

Ο κινητήρας αλλά και ο τομέας μετάδοσης δεν θα μπορούσαν βέβαια να παραμείνουν στα εργοστασιακά επίπεδα. Ο χρονισμός των εκκεντροφόρων επιτυγχάνεται πλέον με μεταβλητά γρανάζια τα οποία αγοράστηκαν από την APE , ενώ ο κινητήρας έχει δεχθεί επαναπροσδιορισμό της διαχείρισης του καυσίμου, το γνωστό rejeting . Ο κυβισμός του κινητήρα δεν άλλαξε αλλά τα έμβολα αντικαταστάθηκαν με 4 Wiseco . Το έλασμα του συμπλέκτη τοποθετήθηκε με τις ευλογίες της YEC και επιτυγχάνει 20% μεγαλύτερη ένταση στην καμπάνα, ενώ άλλαξε και η διάταξη των δίσκων του συμπλέκτη. Όλα αυτά σε συνδυασμό με το fine tuning που αναφέραμε νωρίτερα, ανέβασαν την ιπποδύναμη στα 165 άλογα στον τροχό. Καθόλου άσχημα για μια μοτοσικλέτα η οποία σε συνδυασμό με το χαμηλό της βάρος, είναι σίγουρο ότι θα καταστρέψει αρκετά ζευγάρια λάστιχα. Αξιοσημείωτο είναι επίσης το γεγονός ότι το όλο σύνολο διατηρεί το ρελαντί του και λειτουργεί απολύτως φυσιολογικά. Τώρα που έχουμε την δύναμη, το μόνο που μένει είναι να δούμε πως θα την εκμεταλλευτούμε καλύτερα. Μονόδρομος σε αυτή την επιλογή του βελτιωτή είναι οι αστραπιαίες αλλαγές ταχυτήτων οι οποίες αποτελούν κανόνα ακόμα
 moto triti img7  moto triti img8
 Με αυτό το μπουτόν ενεργοποιείτε το quickshifter  Ο δείκτης θερμοκρασίας του λαδιού ο οποίος όμως δεν μετράει την θερμοκρασία από το λάδι αλλά από το νέφος ελαίου εξασφαλίζοντας έτσι ακριβέστερες μετρήσεις.
και για τους αγώνες Dragster . Με γνώμονα αυτές τις απαιτήσεις, επιλέχθηκε ένα quickshifter το οποίο λειτουργεί ηλεκτρικά και δουλεύει και στις δυο κατευθύνσεις (ανέβασμα-κατέβασμα), σε αντίθεση με το airshifter των dragster τα οποία μπορούν μόνο να ανεβάσουν ταχύτητα και όχι να κατεβάσουν. Οι αλλαγές ταχυτήτων σε μια κόντρα μπορούν να κάνουν την διαφορά ανάμεσα στον νικητή και τον ηττημένο, ακόμα και αν υπάρχει μικρή διαφορά ιπποδύναμης σε βάρος του νικητή. Ο Νίκος, το γνωρίζει πολύ καλά αυτό, αλλά ευτυχώς για εμάς είναι άνθρωπος που δεν του αρέσει να ακολουθεί την «πεπατημένη». Δεν του έφταναν απλά γρήγορες αλλαγές ταχυτήτων, ήθελε κάτι παραπάνω. Τώρα βέβαια θα μας πείτε, τι παραπάνω από αυτό μπορεί να θέλει ένας άνθρωπος ο οποίος μπορεί να αλλάζει ταχύτητα με το πάτημα ενός κουμπιού; Είναι απλό, θέλει να μην αλλάζει ταχύτητα καθόλου! Σας λέει κάτι η λέξη «αυτόματο»; Όχι, όχι, δεν κάναμε λάθος, μιλάμε για μια μοναδική πατέντα του Νίκου ο οποίος χρησιμοποίησε τις γνώσεις του σαν ηλεκτρολόγος και την φαντασία του για να ανέβει ένα σκαλί παραπάνω στο θέμα και μα μειώσει ακόμα περισσότερο τον χρόνο ο οποίος χρειάζεται για να αλλάξεις μια ταχύτητα. Αυτό το κατάφερε χρησιμοποιώντας ένα shift minder της Dyna και ένα quickshifter της Translogic το οποία και συνέδεσε για να πετύχει το ποθούμενο αποτέλεσμα. Η δουλειά είναι αρκετά απλή (στην θεωρία τουλάχιστον) και γίνεται ως εξής: Το shift minder είναι ένας ηλεκτρονικός διανεμητής (κάτι σαν το distributor ), ο οποίος ρυθμίζεται από τον ιδιοκτήτη έτσι ώστε να δίνει σήμα στο ηλεκτρικό shifter σε προκαθορισμένες στροφές, το οποίο με την σειρά του αναλαμβάνει να αλλάξει ταχύτητα. Το όλο σύστημα μπορεί να απενεργοποιηθεί ανάλογα με τις ανάγκες του αναβάτη, από ένα μπουτόν το οποίο έχει πάρει την θέση του διακόπτη των alarm στο αριστερό χειριστήριο. Ακούγεται απλό, αλλά έτσι είναι συνήθως τα καλύτερα πράγματα σε αυτή την ζωή, απλά! Η μοναδική δουλειά που έχει να κάνει πλέον ο αναβάτης είναι να σκύψει πίσω από την ζελατίνα, να ανοίξει και να κρατήσει ανοικτό το γκάζι και να κρατηθεί γερά. Οι ταχύτητες θα ανεβαίνουν η μία μετά την άλλη χωρίς καμία χαμένη σχέση, χωρίς καμία καθυστέρηση, είπαμε... απλά.! Είναι ωραίο να γνωρίζεις ότι υπάρχουν άνθρωποι σαν τον Νίκο. Άνθρωποι οι οποίοι έχουν αφιερώσει την ζωή τους στην εξέλιξη και την προβολή των τεχνολογικών καινοτομιών οι οποίες άνετα μπορούν να βρουν την θέση τους στις δικές μας μοτοσικλέτες. Το συγκεκριμένο R 1 θα έπρεπε να κυκλοφορεί στις εκθέσεις μοτοσικλετών ανά τον κόσμο και επιδεικνύει την τεχνολογία που κουβαλάει, τις λειτουργικές καινοτομίες και την δύναμή του, τα οποία όμως προσφέρονται σε ένα μοναδικό πακέτο αξιοπιστίας από έναν μοναδικό Έλληνα βελτιωτή.

POWER HOUSE YAMAHA YZF R1

logo 0300  τεύχος Νο 105, ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2004

Κείμενο: Παναγιώτης Αρχοντίτσης Φωτογραφίες: Βασίλης Κωστάκος

The Right Way *
(* Ο σωστός τρόπος)
Μπορεί το εξαιρετικό να γίνει... εξαιρετικότερο; Εξαιρετικότατο; Μπορεί, αρκεί να γίνει με τον σωστό τρόπο. Ειδικά, αν έχεις και την βοήθεια της «μαμάς» που παρέχει την απαιτούμενη προίκα. Κυρίες και κύριοι, ιδού το πρώτο βελτιωμένο R 1 του 2004!
yamaha the right way 01
Η αγορά μιας μοτοσικλέτας είναι ιεροτελεστία. Πάς στο κατάστημα, βγάζεις τις ζελατίνες, βάζεις μπρος τον κινητήρα, ζεσταίνεις υπομονετικά και ξεκινάς κατανυκτικά για το μακρύ ταξίδι του στρωσίματος.Η βελτίωση της μοτοσικλέτας είναι μία άλλη ιεροτελεστία, η οποία στην συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων έπεται της πρώτης. Η αγορά και το στρώσιμο είναι κάτι σαν τα βαφτίσια του μωρού, γίνονται οπωσδήποτε, απαραίτητα και με θρησκευτική ευλάβεια. Όσο ανυπόμονος κάγκουρας και να είναι ο ιδιοκτήτης, αν δεν τελειώσει με το στρώσιμο, δεν θα πειράξει ούτε τα φλασάκια. Αυτό, στις περισσότερες περιπτώσεις...

 

Γιατί πάντα υπάρχουν οι εξαιρέσεις στους κανόνες και ο Νίκος Μαυρομάτης είναι μία από αυτές. Θυμάμαι πριν μερικούς μήνες, μου έδειχνε περιχαρής τα κομμάτια από το racing kit της Yamaha που είχε μόλις αγοράσει για το καινούργιο R 1 του 2004. Τα είχε πάνω στο γραφείο του και τα περιεργαζόταν με την κάθε ευκαιρία. Τα έβγαζε από το κουτί τους, τα έδειχνε και τα ξανάβαζε μέσα. Σαν μωρό παιδί με το καινούργιο του παιχνίδι. Μου αρέσουν αυτοί οι άνθρωποι, που έχουν τέτοιο παιδικό ενθουσιασμό στα σαράντα τους. Ήταν Μάρτιος τότε και το καινούργιο R 1 δεν είχε έρθει ακόμα στην Ελλάδα...«¨Όταν το πάρω», έλεγε ο Νίκος, «δεν θα πάρει ούτε εμπρός. Θα το λύσω κατευθείαν και θα το στρώσω αφού βάλω τα πράγματα πάνω». Τελικά δεν κράτησε την υπόσχεσή του. Χρειάστηκε να το βάλει μπρος για να το φέρει από την αντιπροσωπεία μέχρι το Power House , όπου και λύθηκε, την ίδια μέρα. Είχε κάνει τελικά δεκαπέντε χιλιόμετρα...
yamaha the right way 02
Οι εξατμίσεις της Akrapovic ομορφαίνουν, ελαφραίνουν και βελτιώνουν ηχητικά την μοτοσικλέτα Στους αυλούς εισαγωγής του ψεκασμού, μπήκαν οι κοντύτερες χοάνες του κιτ για καλύτερη απόκριση στο γκάζι  Οι εκκεντροφόροι της YEC είναι 1 st stage και δίνουν το ίδιο βύθισμα βαλβίδας με τους standard , αλλά σε μεγαλύτερη διάρκεια To Power Commander βοηθάει δραστικά στην κατά βούληση ρύθμιση της χαρτογράφησης του ψεκασμού 
Τα κομμάτια που διάλεξε ο ανυπόμονος μηχανικός, προέρχονται από το racing kit και είναι original parts της YEC ( Yamaha Engineering Corporation ). Πρόκειται για δύο φλάντζες κυλίνδρων (καύσης και βάσεως), λεπτότερες, ώστε να αυξηθεί η σχέση συμπίεσης από το 12,3:1 στο 12,5:1.Οι εκκεντροφόροι είναι 1 st stage και έχουν ίδιο βύθισμα βαλβίδων με τους στάνταρ, αλλά μεγαλύτερη διάρκεια, δηλαδή κρατάνε τις βαλβίδες ανοιχτές για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Ελατήρια παρέμειναν τα standard και δεν έγινε καμία άλλη επέμβαση στην κυλινδροκεφαλή, για λόγους αξιοπιστίας, τουλάχιστον προς το παρόν, αφού το συγκεκριμένο R 1 προορίζεται για μεγάλα πράγματα... Μέχρι και τα μεταβλητά γρανάζια παρέμειναν στην standard θέση. Σημείωση: το R 1 του 2004 είναι η πρώτη μοτοσικλέτα παραγωγής που έχει ρυθμιζόμενα γρανάζια εκκεντροφόρων.Το σύστημα direct air induction καταργήθηκε για να σφραγιστεί το φιλτροκούτι και στις εισαγωγές του ψεκασμού μπήκαν οι πιο κοντές χοάνες από αυτές που δίνει η YEC . Το μήκος των χοανών ελέγχει την ροή του αέρα στην εισαγωγή και όσο πιο κοντές, τόσο καλύτερη είναι η απόκριση στο γκάζι. Για καλύτερη αναπνοή του κινητήρα μπήκε ένα φίλτρο αέρα K & N . Στο άλλο άκρο, ένα πλήρες σετ της Akrapovic είναι must , όχι μόνο για απόδοση, ούτε για εμφάνιση, ούτε για βάρος (ούφ), αλλά για ήχο! Ένα R 1 των 157 τροχίσιων αλόγων πρέπει να ακούγεται σαν τέτοιο. Βέβαια, καταργεί τον καταλύτη και το Exup , αλλά αφού δουλεύει χωρίς αυτά και μάλιστα πολύ καλά, δεν πειράζει... Κερδίζεις και δυο – τρία κιλά για να είσαι χαρούμενος.Το kit της YEC δίνει και sub - radiator για πρόσθετη ψύξη σε αγωνιστική χρήση και ο Νίκος το προτίμησε, όχι γιατί σκοπεύει να τρέξει σε αγώνες, αλλά για λόγους αξιοπιστίας, αφού κατεβάζει την θερμοκρασία λειτουργίας σχεδόν κατά 10 βαθμούς Κελσίου. Αυξάνει τον όγκο του ψυκτικού κατά 1,2 lt και –σύμφωνα με τον μηχανικό- πρέπει να κόβει και 1,5-2 ίππους σε μέγιστη ισχύ, αλλά δεν μας πειράζει ούτε αυτό. Μόνο τα φασόλια πειράζουν... Για να ρυθμιστεί ο κινητήρας με ακρίβεια μετά από όλες αυτές τις αλλαγές, μπήκε και ένα Power Commander PCIII USB , με χαρτογράφηση του Power House.Το τελικό κέρδος είναι 10,4 ίπποι σε μέγιστη ισχύ, αλλά αυτό δεν είναι και το μέγιστο όφελος. Στις 6.800 rpm , όπου το standard R 1 έχει μία απύθμενη τρύπα ισχύος, το κέρδος είναι 18 ολόκληροι ίπποι, «γραμμικοποιώντας» δραστικά την καμπύλη σε αυτό το δύσκολο σημείο. Οι βελτιώσεις όμως δεν περιορίστηκαν στον κινητήρα. Ένα quick shifter της Trans Logic αναλαμβάνει πλέον τις αλλαγές του κιβωτίου, κόβοντας τον ψεκασμό (και όχι την ανάφλεξη) σε κάθε αλλαγή σχέσης. Το συγκεκριμένο shifter επιλέχτηκε επειδή έχει εύκολη τοποθέτηση, έχει μεγάλο εύρος ρυθμίσεων και μπορεί να δεχτεί πρόσθετα αξεσουάρ, όπως ένα shift light .
 
yamaha the right way 03
Το πρόσθετο ψυγείο, αυξάνει την χωρητικότητα ψυκτικού κατά 1,2 lt και μειώνει την θερμοκρασία λειτουργίας κατά 10 βαθμούς Κελσίου Τα μαύρα πλαστικά, είναι ανθρακονήματα βαμμένα... μαύρα, γιατί δεν άρεσαν άβαφτα! Για το αμορτισέρ της Ohlins ισχύει ότι και για το πιρούνι: τα λόγια είναι περιττά Αυτός είναι ο αισθητήρας του quick shifter της Trans Logic
Οι αναρτήσεις της Yamaha πετάχτηκαν απλά στα σκουπίδια, μαζί με το μέτριο standard σταμπιλιζατέρ τιμονιού. Την θέση τους πήραν οι αντίστοιχες μονάδες της Ohlins , σειράς 2004, βελτιώνοντας κάθετα την οδική συμπεριφορά και δίνοντας 30 – 40 κλίκ ρυθμίσεων σε δύο ταχύτητες απόσβεσης ( hi - lo ). Το οποίο σημαίνει, ότι αν δεν ξέρεις τι κάνεις, καλό είναι να μην μπλέξεις με όλους αυτούς τους ρεγουλατόρους. Αν ξέρεις όμως, δεν υπάρχει περίπτωση να μην βρεις την ρύθμιση που σου ταιριάζει. Τα εμπρός φρένα αντικαταστάθηκαν με ένα σετ ακτινικά της AP Racing , εκτός των δίσκων, που παρέμειναν οι standard , προς το παρόν. Η αλήθεια είναι ότι άργησε να έρθει η παραγγελία...
 yamaha the right way 04
Ότι λάμπει, μπορεί να μην είναι χρυσός, αλλά κοστίζει το ίδιο. Οι δαγκάνες είναι ακτινικές της AP Racing . Για το πιρούνι, τα λόγια είναι περιττά Τα πολυρυθμιζόμενα ποδωστήρια είναι της Gilles και διατηρούν το πέρασμα της ντίζας μέσα από το πλαίσιο, ακόμη και όταν το κιβώτιο γίνει «ανάποδο»
r1 04 art10 13
Ο Νίκος Μαυρομάτης χαμογελάει με το καμάρι του. Επειδή ξέρει τι του επιφυλάσσει για το μέλλον...

 

Η υπόλοιπη μοτοσικλέτα δέχθηκε αρκετές, αλλά πάντα διακριτικές, αισθητικές βελτιώσεις. Το εμπρός φτερό, το καπάκι του μονόσελλου, και το πλαστικό κομμάτι του ρεζερβουάρ αλλάχτηκαν με τα αντίστοιχα ανθρακονημάτινα κομμάτια που δίνει η Yamaha σαν αξεσουάρ. Αυτά τα κομμάτια στην συνέχεια πήγαν στις «βαφές Μάνος» (τηλ. 210-3464643) και... βάφτηκαν μαύρο ματ, γιατί δεν άρεσαν τελικά στον Νίκο οπτικά. Περί ορέξεως, κολοκυθόπιτα και με έχει πιάσει μία πείνα τώρα...

 

Το κερασάκι στην τούρτα ήρθε με την μετατροπή στα φώτα. Μετά από αρκετό ψάξιμο βρέθηκε ο σωστός τρόπος να μπει διακόπτης φώτων από R 1 '02 ώστε να σβήνουν κιόλας. Ως γνωστόν, όλες οι μοτοσικλέτες 2004 έχουν υποχρεωτικά τα φώτα αναμμένα συνεχώς, λόγω προδιαγραφών και βρέθηκε λύση σε αυτό το «πρόβλημα», χωρίς κόφτες και μονωτικές ταινίες.

 

Είχα την ευκαιρία να οδηγήσω το καμάρι του Νίκου και η διαφορά σε σχέση με ένα νορμάλ R 1 είναι από αισθητή έως εντυπωσιακή. Όχι τόσο σε οδική συμπεριφορά, αφού πάνω σε ένα R 1 με φουλ Ohlins στα Λιμανάκια, είναι σαν να πετάς F 16 κάτω από υπόστεγο, αλλά ακόμη και έτσι φάνηκε μια μοτοσικλέτα εντυπωσιακά πρόθυμη σε αλλαγές κατεύθυνσης και ταυτόχρονα πολύ σταθερή, ακόμη και όταν πέρναγε με μεγάλη κλίση και σαφώς γεμάτο γκάζι πάνω από τις συνεχείς αλλαγές ποιότητας ασφαλτοτάπητα. Εκεί που είχα απλά αποκλείσει το ενδεχόμενο φωτογράφησης σε στροφή, βρέθηκα να πηγαίνω με τα γόνατα, απλά και εύκολα, λες και οδηγούσα το scooter μου στο Σύνταγμα. Άλλη αίσθηση, αυτή των μερικών χιλιάδων euro ! Όλα αυτά, με σκληρή μεν αίσθηση, αλλά όχι πιο σκληρή από αυτή των standard αναρτήσεων του φετινού R1. Και μιλάμε για σκληρή μοτοσικλέτα.

 

Τα φρένα όμως δεν μου άρεσαν. Σε συνθήκες δρόμου είναι αισθητά πιο αδύναμα από τα standard του R 1 και σε χοντρό «τσαρούχωμα» υπό ελαφρά κλίση, εμφάνιζαν μικρό κραδασμό στο τιμόνι. Είναι βέβαια πολύ πιο προοδευτικά από τα standard και σε πραγματικά γρήγορες συνθήκες (αγώνας) όπου θα φτάσουν στην προβλεπόμενη θερμοκρασία λειτουργίας, η συμπεριφορά τους θα βελτιώνεται, μιας και προορίζονται για αγωνιστική χρήση. Ο Νίκος είναι ευχαριστημένος, αφού τα θεωρεί πιο φιλικά από τα original και σε αυτό το σημείο έχει κάποιο δίκιο. Είπαμε, περί ορέξεως...

 

Η ευχάριστη έκπληξη όμως ήταν ο κινητήρας. Αν πω ότι είδα διαφορά σε απόλυτη ισχύ στα Λιμανάκια, θα μεγαλώσει η μύτη μου, αλλά το πραγματικό όφελος δεν είναι εκεί. To καινούργιο R 1 επιτέλους απέκτησε τις γεμάτες μεσαίες και την ακαριαία απόκριση στο γκάζι που μυθοποίησαν όλα τα R 1 από το '98 μέχρι σήμερα.

 

Ο δισταγμός στις 7.000 rpm και η κλωτσιά στον πισινό αμέσως μετά, που χαρακτηρίζουν το φετινό R1, έχουν μετατραπεί σε μία πολύ γραμμική και εκρηκτική απόκριση σε οποιοδήποτε σημείο του στροφόμετρου ανοίξει το γκάζι. Αυτή είναι και η μεγαλύτερη ωφέλεια στον πραγματικό κόσμο και μία ένεση ακριβώς στο σημείο που πονάει το φετινό R 1.

 

To shifter της Trans Logic αποδείχθηκε ένα πραγματικά διασκεδαστικό gadget , αφού μπορείς να αλλάξεις ταχύτητες με το γκάζι κολλημένο στο τέρμα, ακαριαία και χωρίς το παραμικρό τίναγμα της μοτοσικλέτας εμπρός. Κάτι σαν σκουτερίσιο CVT , αλλά με 160 άλογα στον τροχό...

 

Βέβαια, όλα αυτά έρχονται με το αζημίωτο, αφού η συγκεκριμένη μοτοσικλέτα κοστολογείται μέχρι αυτό το στάδιο στις 31.000 euro , μαζί με την αγορά της. Πρόκειται για project του Power House (τηλ. 210-9762713) και φυσικά δεν πρόκειται να σταματήσει εδώ. Ο Νίκος Μαυρομάτης κάθεται σε αναμμένα κάρβουνα εν αναμονή του πρώτου turbo για R 1 '04, ενώ βρίσκεται και σε συνεννόηση με την Dynomite για τον δικό τους compressor ! To σίγουρο είναι ότι η μοτοσικλέτα θα φτάσει με κάποιο τρόπο τα 220 άλογα, οπότε μείνετε συντονισμένοι. Το part II θα είναι το πιο ενδιαφέρον...

yamaha the right way 05

Yamaha YZF R1 Power House “Lefteris Edition”

logo power bikes  τεύχος Νο 35, ΜΑΡΤΙΟΣ 2007

Κείμενο: Αργύρης Παπαγιαννακόπουλος Φωτογραφίες: Βαγγέλης Ασπρομουγγός

ΑΝ Ο ΜΙΔΑΣ ΕΙΧΕ R1...

...τότε σίγουρα θα έμοιαζε με το απίστευτο Yamaha YZF R1 που παρουσιάζουμε αυτό τα μήνα! Η δουλειά του Power House θα έκανε ακόμα και τον Βασιλιά της Φρυγίας να κοκκινίσει!
r1 lefteris_01
Η αλήθεια είναι ότι ο γνωστός Βελτιωτικός Οίκος Power House (Ισμήνης 8, Δάφνη, τηλ. 210 9762713) μας έχει συνηθίσει σε υψηλής ποιότητας bolt-on δημιουργίες και όχι μόνο. Με το Yamaha YZF R1 του Λευτέρη όμως φαίνεται ότι οι άνθρωποι του Power House είχαν μεγαλύτερα κέφια μιας και δημιούργησαν μια μοναδική μοτοσικλέτα που ακόμα και ο θρυλικός Βασιλιάς Μίδας θα ζήλευε! Ο λόγος δεν είναι άλλος από τις τεράστιες ποσότητας χρυσού που έχουν ντύσει τα εργοστασιακά ρούχα του πολύ όμορφου μπορντό-μαύρου R1 του 2005. Πάμε να δούμε μαζί τι έχει κάνει ο παλαβός Λευτέρης στο κουκλί του, που του έχει στοιχίσει προς το παρόν, (κάθεσαι?) πάνω από 35.000 ευρώ!!!

 

Το άγγιγμα του Μίδα

Σύμφωνα με το μύθο ο Βασιλιάς Μίδας ζήτησε από τον γέρο Σιληνό την ικανότητα να μεταμορφώνει σε χρυσό ότι αγγίζει με τα χέρια του. Σήμερα που οι Σιληνοί δεν πολυκυκλοφορούν πια ο Λευτέρης για να κάνει κάτι αντίστοιχο έπρεπε να βάλει το χέρι πρώτα βαθιά στην τσέπη και μετά να κάνει οποιαδήποτε άλλη κίνηση! Ο Λευτέρης όμως έχει παθολογική αγάπη για το Yamaha R1 του και αποφάσισε ότι θα το κάνει όπως ονειρεύεται, έστω κι αν χρειαστεί να περάσει αρκετός καιρός. Έτσι το project βελτίωσης ξεκίνησε από το 2005 όταν και απέκτησε το ολοκαίνουργιο τότε μπορντό κουκλί του. Βλέπεις ακόμα και η επιλογή του εργοστασιακού χρώματος δεν ήταν τυχαία μιας και το χρυσό θα ταίριαζε άψογα με το εργοστασιακό χρώμα της Yamaha. Άρα το έγκλημα ήταν προμελετημένο. Ξεκίνησε λοιπόν η επιχείρηση "Total Gold" με στόχο να στολίσει το κορυφαίο supersport με χρυσά after-market καλούδια. Η αρχή έγινε με το ολόχρυσο μπροστινό του μεγάλου σουηδού θείου Ohlins (Μοτοδυναμική ΑΕΕ, τηλ. 210 6293547/8) τα οποία είναι χωρίς αντίρρηση από τις κορυφαίες επιλογές που μπορείς να κάνεις στον τομέα των αναρτήσεων. Ακριβώς επειδή ο Λευτέρης θέλει μόνο τα καλύτερα επιλέχτηκαν και τα υπόλοιπα μέλη της σουηδικής οικογένειας, το πίσω ολόχρυσο αμορτισέρ και το σταμπιλιζατέρ για να ολοκληρωθεί η εικόνα. Μάλιστα η βάση του σταμπιλιζατέρ που είναι τοποθετημένο αλά 916 είναι ειδική παραγγελία στον Harris Performance (www.harris-performance.com), έτσι ώστε να τοποθετηθεί το αμορτισέρ τιμονιού σύμφωνα με την επιθυμία του πελάτη. Μετά τις χρυσές αναρτήσεις της Ohlins σειρά είχαν οι ομοίως χρυσές ζαντάρες της Marchesini οι οποίες θα μπορούσαν κάλλιστα να είχαν σφυρηλατηθεί από τον Ήφαιστο αλά η χρήση του Μαγνησίου δεν είχε ανακαλυφθεί στην Αρχαία Ελλάδα. Αντίθετα οι Ιταλοί της Marchesini κατέχουν για τα καλά την τέχνη του σφυρήλατου «ευγενούς» μετάλλου και αυτό αποδεικνύεται από το πόσο ποθητές είναι οι δεκάμπρατσες ζάντες που φοράει το R1 του Λευτέρη. Ο χρυσός όμως είναι σκορπισμένος και σε άλλα σημεία της μοτοσικλέτας και έχει συνδυαστεί με πινελιές στο χρώμα του τιτανίου όπως είναι τα πολυριθμιζόμενα μαρσπιέ της γερμανικής Gilles Tooling (Papastavrou Shops, τηλ. 2109249350, 210 5624440) που προσωπικά πιστεύω ότι είναι πραγματικά κοσμήματα ενώ παράλληλα θα αλλάξουν ριζικά την θέση οδήγησης αν ο αναβάτης αποφασίσει κάτι τέτοιο. Άσε που ο Λευτέρης κόλλησε τόσο με την ποιότητα των Gilles και αποφάσισε να «επενδύσει» και στους ρυθμιστές αλυσίδας της ίδιας εταιρείας. Μπορεί τα ποδωστήρια και ο ρυθμιστής να είναι στο χρώμα του τιτανίου όπως και το 520 γρανάζι της Afam (Extra Products, Καλλιρρόης 55, Αθήνα, τηλ. 210 9213286) αλλά είναι επίτηδες επιλεγμένα για να δέσουν με την ολόχρυση 520 αλυσίδα της Afam που φοράει πλέον το τουμπανιασμένο Yamaha R1.
 r1 lefteris_02

Ό,τι γυαλίζει δεν είναι μόνο χρυσός

!Η ολόσωμη εξάτμιση της Arata δεν έχει χρυσαφένια απόχρωση μιας και το τιτάνιο από το οποίο είναι κατασκευασμένη μπορεί να πάρει μόνο μπλε αποχρώσεις από τις θερμοκρασίες. Αυτό όμως δεν μειώνει την αξία της εξάτμισης –ποίημα, που εκτός από εκπληκτική εμφάνιση παράγει μια ξεχωριστή μελωδία. Ένα πιο ελεύθερο φίλτρο έχει βρει τον δρόμο του στο εργοστασιακό φιλτροκούτι ενώ το Power Commander III USB έχει αναλάβει να φέρει την τροφοδοσία του Yamaha σε νέα ισορροπία. Μιας και χρησιμοποιήθηκε το μαγικό κουτί της Dynojet (Tecno Moto, Καλλιρόης 12, τηλ. 210 9242410, 210 9242474) οι άνθρωποι του Power House αποφάσισαν από κοινού με τον Λευτέρη να προσθέσουν και το shifter της εταιρείας το οποίο συνδέεται με το PCIII και κάνει τις αλλαγές αστραπιαίες. Στη σημερινή του μορφή το Yamaha R1 του περήφημου Λευτέρη δεν βάζει φωτιά στην άσφαλτο μιας και έχει δεχτεί μόνο επεμβάσεις δευτέρου σταδίου αλλά στο προσεχές μέλλον η ομάδα περιμένει ένα σετ κομπρέσσορα από τη Μεγάλη Βρετανία το οποίο θα τοποθετηθεί στο R1 και αναμένεται να εκτινάξει την απόδοση του κινητήρα στους 230Ps στον πίσω τροχό! Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο ο Λευτέρης έχει ήδη ετοιμάσει τόσο το πλαίσιο όσο και τον εαυτό του για την κτηνώδη δύναμη. Οι ακτινικές δαγκάνες της AP Racing έχουν κουμπώσει στο φιλόξενο σουηδικό μπροστινό και κάθε φορά που θα πάρουν εντολή από την ακτινική τρόμπα της ίδιας εταιρίας θα σπρώξουν με δύναμη τα αγωνιστικά υγρά του φρένου μέσα στα σωληνάκια υψηλής της Goodridge, δίνοντας ρητή εντολή στις πανίσχυρες δαγκάνες να δαγκώσουν σαν pit-bull με δύναμη τις αγωνιστικές αγγλικές δισκόπλακες της AP Racing. Την ενίσχυση του πλαισίου για την τερατώδη δύναμη που θα αποκτήσει η μοτοσικλέτα ο Λευτέρης θα την προχωρήσει και στο ψαλίδι όταν με το καλό φτάσει εκείνο του παγκοσμίου που έχει παραγγελθεί από το Power House.
r1 lefteris_03
Μέχρι να γίνει αυτό, το team ασχολήθηκε με την αισθητική αναβάθμιση της όμορφης σχιστομάτας. Τοποθετήθηκε μια αεροδυναμική φιμέ ζελατίνα της Puig (Moto Market, Κων/νου Καραμνλή 89 Θεσσαλονίκη, τηλ. 2310 946800, Αθήνα Λ. Συγγρού 226 τηλ. 210 9565525), φλας ενσωματωμένο στο πίσω φανάρι που το κάνουν απόλυτα «κακό» αλλά και μια καλοφτιαγμένη τάπα ρεζερβουάρ της TWM. Αν και είναι πραγματικά στολίδια ο λόγος ύπαρξής τους πάνω σε αυτό το Yamaha κάθε άλλο παρά διακοσμητικός είναι. Ο λόγος βέβαια για τις τιμονόπλακες της Harris Performance οι οποίες είναι ανοδιωμένες σε ένα υπέροχο γυαλιστερό μαύρο χρώμα και που χάρη σ' αυτές έχει μεγαλώσει το offset στις 102ο και είναι ειδική παραγγελία για το Power House. Το κερασάκι στην τούρτα της αισθητικής αλλά και της πρακτικής διαφορετικότητας είναι το επιπλέον αγωνιστικό ψυγείο νερού που έχει μπει στο εμπρός σημείο της καρίνας και έδωσε μια δροσερή ανάσα στον κινητήρα.
r1 lefteris_04
Μπορντό δύναμη!

Χωρίς αμφιβολία η δουλειά που έπεσε και σ' αυτό το Yamaha R1 που ετοίμασαν οι άνθρωποι του Power House για λογαριασμό του Λευτέρη, είναι άξια των κορυφαίων παρουσιάσεων των βελτιωμένων του οίκου που έχουμε κάνει στο παρελθόν. Κάθε φορά που ένα νέο super tuned έρχεται από τον Νίκο Μαυρομμάτη για φωτογράφηση ανεβάζει τον πήχη ακόμα πιο ψηλά για τη βελτίωση στη χώρα μας. Όσο υπάρχουν μοναδικές μοτοσικλέτες όπως το Yamaha R1 του Λευτέρη. Περιμένουμε με μεγάλη αγωνία να οδηγήσουμε το κομπρεσσοράτο μοτεράκι του μπορντό τέρατος όταν θα είναι έτοιμο μέσα στο χρόνο... Υπομονή μέχρι τότε!

r1 lefteris_05

Super Tuned Υamaha R1, Stelios Project

logo power bikes  τεύχος Νο 04, ΙΟΥΝΙΟΣ 2004

Κείμενο - Φωτογραφίες:: Καλαντζόπουλος Κώστας

Ατμοσφαιρικό αλλά φαρμακερό
Στημένο για κόντρες στα φανάρια το R1 του Στέλιου είναι έτοιμο να καταπιεί όποιν νομίζει ότι μπορεί να επιταχύνει ταχύτερα
 Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου, και του Στέλιου δεν διαψεύδει τη ρήση... Το R1 του δεν είναι ιδιαίτερα προκλητικό. Άλλωστε η μεγάλη δουλειά έχει γίνει κάτω από το φέριγκ. Εξωτερικά, μόνο τα φρένα είναι εκείνα που ίσως προκαλέσουν κάποιες υποψίες αλλά κτά τα άλλα θα δεις ένα νορμάλ R1 να κάθεται pb st 1δίπλα σου στο φανάρι. Στην περίπτωση που την δεις φιλικά έχει καλώς, τη γλύτωσες τη ρόμπα. Στην άλλη περίπτωση που αρχίσεις το κάρφωμα και τις μαγκιές με ξερογκαζιές, το πράγμα δυστηχώς θα σε αφήσει με τη γλύκα στο στόμα... Μια σειρά από ενδιαφέρουσες πατέντες έχουν κάνει το R1 του Στέλιου Παπαδογιάννη ξεχωριστό σε τομείς που πολλοί δεν δίνουν σημασία. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που χώνουν φράγκα για κερδίσουν 5, 10 ή και παραπάνω άλογα χωρίς να εξετάσουν το πως αυτά τα άλογα βγαίνουν στο δρόμο. Αντίθετα ο Στέλιος ξεκίνησε από τα βασικά, με ένα αμορτισέρ Ohlins που αναβάθμισε σημαντικά τον τρόπο που η μοτοσικλέτα "κάθεται" στο δρόμο (ενώ επίσης έδωσε σημαντικό εύρος ρυθμίσεων), έστειλε το ψαλίδι του R1 στον Harris ο οποίος φρόντισε να το "ράψει" (να προσθέσει ενισχύσεις στα πλαϊνά τμήματα ώστε να αυξηθεί η ακαμψία του σε επίπεδα που θα άντεχαν ακόμα και διπλάσια ισχύ). ενώ για το μπροστινό μέρος επέλεξε ένα αμορτισέρ τιμονιού της Ohlins (λογική επιλογή καθώς το R1 του 2000 ήταν αρκετά "χαρούμενο").Ο στόχος που επετεύχθει με τα παραπάνω, ήταν η μοτοσικλέτα να συμπεριφέρεται σωστά υπό πίεση, όμως αυτό, φυσικά, δεν της έδινε κάποιο πλεονέκτημα σε σχέση με τη συμπεριφορά της στις κόντρες. Η επέμβαση στον κινητήρα ήταν επιβεβλημένη... Η εξάτμιση πήρε πρώτη την άγουσα για τον σκουπιδοτενεκέ, και στη θέση της μπήκε ένα χταπόδι τηςε Akrapovic από τιτάνιο. Έχοντας δοκιμάσει αρκετές διτάξεις εξάτμισης στα R1 αυτής της γενιάς, ο βελτιωτής Νίκος ΜΑυρομμάτης, δεν επέλεξε το τελικό της Akrapovic, αλλά ένα χειροποίητο της Harris από τιτάνιο. Βέβαια, με μια μόνον εξάτμιση, το R1 δεν θα έπαιρνε πολλά άλογα και έτσι άρχισαν οι σκέψεις για περαιτέρω επμβάσεις. Ο Στέλιος δεν γούσταρε να μπεί χέρι μέσα στο μοτέρ και αυτό περιόρισε σημαντικάτις δυνατές επιλογές του βελτιωτή. Για turbo ούτε κουβέντα... Μια τετράδα αγωνιστικά μηχανικά καρμπυρατέρ της Mikuni που βρέθηκε σε κάποιο ράφι, έδωσε μια καλή λύση στην τροφοδοσία. Το μοντέλο TMR-MUN είναι ένα σύστημα τροφοδοσίας που εξέλιξε η Mikuni σε συνεργασία με την Yoshimura και διαφέρει σημαντικά από αυτό που κοινώς εννοούμε με τον όρο καρμπιρατέρ. Αντί της συνηθισμένης οπής που αποκαλύπτει η βελόνα που κινείτε από το slide, στα συνηθισμένα καρπιρατέρ, στην περίπτωση του TMR-MJN το slide καθώς κινείται αποκαλύπτει μια διάτρητη βελόνα που ουσιαστικά ψεκάζει το καύσιμο. Πρόκειται δηλαδή για μια μορφή μηχανικού ψεκασμού. Η τετράδα αυτή έχει σχεδιαστεί για κάποιο αγωνιστικό R1 στη Γαλλία και σύμφωνα με τον μύθο που περιβάλλει τα συγκεκριμένα κομμάτια, ελάχιστα αντίγραφά τους (δύο ή τρία) υπάρχουν στον κόσμο, όμως αυτό ελάχιστα πτόησε τους εμπλεκόμενους (R1, Στέλιο, Νίκο). Αρκετές ώρες στο δυναμόμετρο έδωσαν το σωστό αποτέλεσμα που είναι 158,7Ps στον πίσω τροχό. Κάτι παραπάνω δηλαδή από το πανίσχυρο R1 '04. Καθόλου άσχημα!
yamaha r1 farmakero 01

 ["Αρκετές ώρες στο δυναμόμετρο έδωσαν το σωστό αποτέλεσμα: 158,7Ps"]

Η συνέχεια αφορά τους κοντράκηδες, καθώς οι επιπλέον βελτιώσεις αφορούν ένα τομέα τον οποίο συχνά οι βελτιωτές παραμελούν: το κιβώτιο ταχυτήτων και τη λειτουργία του. Η απλή σκέψη θα ήταν η τοποθέτηση ενός απλού shifter που θε επέτρεπε γρ'ηγορη αλλαγή σχέσεων με γκάζο κολλημένο τέρμα. Αποκτήθηκε λοιπόν ένα αντίστοιχο αξεσουάρ της Translogic. Το μικρόβιο του κοντράκια επέβαλε την απόκτηση επίσης του μηχανικού power shifter της ShiftTech που αποτελείται από έναν σερβομηχανισμό που αλλάζει κατ' εντολήν του αναβάτη τις ταχύτητες. Τι σύστημα Dyna 4000, είναι ένας ηλεκτρονικός μηχανισμός που προγραμματίζεται ώστε να δίνει μια ηλεκτρική εντολή, όταν οι στροφές του κινητήρα φτάσουν σε ένα προκαθορισμένο σημείο (προγραμματίζεται διαφορετικά για κάθε σχέση του κιβωτίου). Αποκτήθηκε και αυτό. Επίσης χρειαζόταν ένα shift light (για να μην λειτουργεί ο κινητήρας άσκοπα σε υψηλές στροφές) και μια οθόνη που θα δείχνει την σχέση του κιβωτίου.
 yamaha r1 farmakero 02

["Ο στόχος που επετεύχθει ήταν σωστή συμπεριφορά υπό πίεση"]

Το πρόβλημα, που είμαι σίγουρος οτι καταλάβαται, ήταν το πως όλα αυτά τα ηλεκτρικά-ηλεκτρονικά στστήματα θα συνεργαστούν μεταξύ τους. Ο Στέλιος, ανέλαβε να κάνει το "θαύμα" το οποίο του κατανάλωσε αρκετές εργατώρες. Το αποτέλεσμα βέβαια δεν είναι ορατό πάνω στην μοτοσικλέτα, εκτός ίσως από τους μηχανισμούς του shifter, τα διάφορα κουμπάκια και λυχνίες.Το σημαντικό της υπόθεσης είναι το R1 του Στέλιου είναι σε θέση να κάνει πολλά διαφορετικά πράγματα: 1 Να ξεκινίσει σαν ένα normal R1 με μερικά άλογοα παραπάνω 2. Να ξεκινίσει σαν ένα R1 με shifter όπου ο αναβάτης (ο Στέλιος πάντα να μην ξεχνιόμαστε) θα αλλάζει τις σχέσεις (μόνο ανεβάσματα) με τέρμα γκάζι χωρίς την χρήση συμπλέκτη. 3. Να ξεκινίσει σαν ένα R1 με Power Shifter όπου ο αναβάτης θα αλλάζει τις σχέσεις (ανεβάσματα και κατεβάσματα) με την χρήση δύο κουμπιών και μόνο 4. Να ξεκινήσει με τον αναβάτη να φροντίζει μόνο για την σωστή σύμπλεξη της πρώτης σχέσης και το Dyna 4000 να κάνει τις τέλεις αλλαγές μόνο του. Πρωτότυπο, τουλάχιστον από τα R1 που είχαμε δει ως τώρα, είναι το μπροστινό φρένο, το οποίο στο συμβατικό μπρακέτο του R1 έχει τοποθετημένη την ακτινική τετραέμβολη δαγκάνα της Brembo, αναβαθμίζοντας με μοναδικό τρόπο την εμφάνιση και την απόδοση του συστήματος πέδησης. Το Yamaha R1 του Στέλιου (Stelios' Project) θα μπορούσε κάλιστα να αποτελεί το demo bike κάποιου οίκου βελτίωσης με συστήματα αλλαγής σχέσεων, όμως στην χώρα μας κάτι τέτοιο δεν έχει ακόμα νόημα. Άλλωστε στην περίπτωση αυτή θα είχαμε και τη δυνατότητα να διαπιστώσουμε και την αποδοτικότητα των παραπάνω συστημάτων στον δρόμο, πραγματοποιώντας μετρήσεις. Στην προκειμένη περίπτωση σεβαστήκαμε την επιθυμία του ιδιοκτήτη που δεν θέλησε να υποβάλει την μοτοσικλέτα του στην όποια δοκιμασία μετρήσεων.

Paddock Beast

logo 0300  τεύχος Νο 132, ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2005
Κείμενο: Θεόδωρος Δεδεβέσης Φωτογραφίες: Βασίλης Κωστάκος
Ανάμεσα στα μεγαθήρια των κατηγοριών του Πρωταθλήματος Dragster, κάπου εκεί στα paddock της πίστας, κυκλοφορεί ένα «αγριεμένο» μικρό. Ουρλιάζει σαν υστερικό σε κάθε άνοιγμα του γκαζιού και έχει εμφάνιση που τραβάει τα βλέμματα.
paddock 01
Ο γνωστός από την ενασχόλησή του με τους αγώνες Dragster αλλά και από τις «πυραυλοκίνητες» μοτοσικλέτες που βγαίνουν από το συνεργείο του (Power House 210-9762713) Νίκος Μαυρομμάτης, χρειαζόταν ένα scooteράκι για να μετακινείται στον χώρο των pits. Κάτι μικρό, αλλά γουστόζικο που να σου κάνει κέφι να το καβαλάς. Έπειτα από βαθιά περισυλλογή, ο Νίκος αποφάσισε ότι το μοναδικό scooter κατάλληλο για τη δουλειά που το ήθελε ήταν το Aerox της Yamaha. Όχι όμως ένα οποιοδήποτε Aerox, αλλά εκείνο που είναι βαμμένο στα πολεμικά χρώματα του ενός, του μοναδικού, τατάν-τατάν Valentinooo Rooossi!
paddock 02
Πριν ακόμα ολοκληρωθεί το στρώσιμο, ο «μαμίσιος» κύλινδρος έδωσε τη θέση του σε έναν μεγαλύτερο. Η μετατροπή ήταν λίγο δύσκολη αφού χρειάστηκε να μεγαλώσουν τα κάρτερ για να δεχθούν το υπερκυβισμένο πιστόνι. Η αλλαγή όμως του φυγοκεντρικού δεν αποτέλεσε πρόβλημα αφού ταίριαξε «γάντι» όπως «γάντι» ταίριαξε και το νέο μεγαλύτερο καρμπυρατέρ που τροφοδοτεί το τερατάκι με καύσιμο.
Και επειδή δεν νοείται να κυκλοφορεί στα paddock ένα μηχανάκι με το νούμερο 46, τις υπογραφές του «μεγάλου» και να είναι ψόφιο, προτού καλά-καλά πάρει μπροστά για πρώτη φορά το πενηνταράκι μοτεράκι του Aerox, δέχθηκε Boostάρισμα. Αναλυτικότερα, το μοτέρ κατέβηκε από το scooter και ανέβηκε στον πάγκο. Το «μαμά» πιστόνι, κύλινδρος, φυγοκεντρικό, βρήκαν καταφύγιο σε κούτες και μπήκαν στην άκρη. Τη θέση τους πήραν τα αντίστοιχα εξαρτήματα του αγωνιστικού κιτ 80cc της Malossi που τοποθετήθηκαν αμέσως. Άλλος κύλινδρος, πιστόνι, κεφαλή, άλλο φυγοκεντρικό και άλλο καρμπυρατέρ. Το σύνολο συμπληρώνει μια racing εξάτμιση, επίσης της Malossi. Πλέον το scooter έχει αλλάξει συμπεριφορά και έχει αποκτήσει περίσσια αγριάδα. Όχι άδικα αφού κατατροπώνει άνετα παπιά και scooter μεγαλύτερου κυβισμού, ενώ παίζει στα ίσια με τα φτιαγμένα Runner. Το στροφόμετρό του δουλεύει τώρα μόνο στα κόκκινα και το κοντέρ δείχνει κουκουρούκου, μιας και η τελευταία ένδειξη είναι στα 80km/h. Στα paddock πλέον η μετακίνηση έγινε αφορμή για βόλτα.
paddock 03
Δεν πρόκειται για δυναμομετρήσεις δυο διαφορετικών μοτοσικλετών αλλά για την ίδια. Το πριν και το μετά. Όπως στα ινστιτούτα αδυνατίσματος. Εδώ όμως συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Το μικρό Aerox έχει πάρει 10 ολόκληρα άλογα και πλέον χτυπάει στα ίσα, μεγαλύτερα scooter.

 

Copyright by Power House Engineering 2011. All rights reserved.